Mediacrisis, hoezo?

‘Ons werk is het controleren van de machtscentra’. Met deze woorden sluit Robert Fisk, éminence grise onder de journalisten, zijn inleiding van ‘De grote beschavingsoorlog’ af. De vraag of politieke journalistiek een noodzakelijke voorwaarde is voor het democratisch functioneren van onze samenleving is brandend actueel.

Een opeenstapeling van gemiste kansen.

 

 

Als ik de recente ontwikkelingen bij een aantal socialistische partijen bekijk, is het opvallend hoe het conformisme opnieuw schering en inslag blijkt. Ondanks een wereldwijde financiële crisis slagen zij er maar niet in om constructief na te denken over een maatschappelijk project. Veel liever vervallen zij in een bizarre mengeling van xenomanie en literaire beslommeringen: het kapitalisme werd dood verklaard en tot op heden ontging mij iedere poging om een valabel alternatief te formuleren. Binnen het kartel sp.a/VlaamsProgressieven rommelt het al sinds de verkiezingsnederlaag van 10 juni 2007. Ook bij de Franse PS zit het er bovenarms op, na de voorzittersverkiezingen van vrijdag 21 november beschuldigde Ségolène Royal haar tegenstanders van fraude.

Dag Vlaanderen.

De gebroeders Deborsu.

 

Elke zondag tijdens “De zevende dag” neemt één van de broers Deborsu even de tijd om de Vlaamse kijker te informeren over de actualiteit in Franstalig België. Een nieuwe vorm van politieke correctheid voor de één, een verzelfstandiging van emancipatorische politiek voor de ander. Smaken verschillen, hiermee trap ik een open deur in, maar wat mij vooral opvalt is het verschil in journalistieke cultuur in beide landsdelen.

Villa politica.

Sinds de komst van Villa politica is het voor ons, burgers, mogelijk om een kijkje te nemen in het reilen en zeilen van het politieke bedrijf. Elke woensdag en donderdag neemt presentatrice Linda De Win ons mee naar het vragenuurtje in het Vlaamse en Federale Parlement. Op zaterdag worden de belangrijkste zaken nog eens bondig samengebracht. In de analyse van de gebeurtenissen wordt zij bijgestaan door gastcommentatoren zoals daar zijn; Carl Devos, Luc Van Der Kelen, Gui Polspoel, Peter Vandermeersch en Ivan De Vadder.

Opiniepeilingen en horse race-journalism.

In het weekend van 11 en 12 oktober 2008 was het weer zover. In allerhande nieuwsmedia werden de resultaten van de meest recente opiniepeilingen op ons losgelaten. De peiling van De Standaard en de VRT belichtte vooral de opwaardering van Lijst Dedecker en de minderheid van Vlaamse partijen in de federale regering. De partijbarometer van La Libre Belgique verscheen net voor en net na het definitieve einde van het kartel CD&V/N-VA. Hierin stonden vooral de opwaardering van de PS in Wallonië en het verlies van Vlaams belang in Vlaanderen centraal. Het is niet de bedoeling om de inhoudelijke denkoefening hier over te doen (voor een geheugensteuntje kan de geïnteresseerde lezer steeds hier terecht), maar even stil te staan bij het (vermeende) nut van deze momentopnames. Het centrale uitgangspunt hierbij is dat opiniepeilingen in niet onbelangrijke mate de perceptie van het maatschappelijke debat sturen.

Journalisten in de wachtkamer?

Dat de journalistieke wereld nauwe banden heeft met de politieke elite lijkt me een evidentie. Journalisten zijn een bevoorrechte getuige van wat zich op het politieke toneel afspeelt. In dit samenspel fungeren politici als een belangrijke, zo niet de enige, relevante informatiebron. Voor politici zijn journalisten dan weer een nuttige boodschapper om standpunten te verduidelijken en/of kenbaar te maken. Wanneer we deze (vaak) gespannen relatie van naderbij bekijken is het opvallend dat nogal wat (politieke) journalisten de overstap naar een politieke partij maken. Is het dan een verkeerde veronderstelling dat een carrière in de journalistiek de ideale wegberijder is naar een politiek ambt? Natuurlijk moeten we dergelijke veralgemeningen steeds nuanceren en niet zomaar op basis van een aantal incidentele voorvallen uitspraken willen doen over het ganse veld van de politieke journalisten.

Politieke berichtgeving in massamedia, een kritische reflectie.

In het kader van mijn Masteropleiding Journalistiek aan de Universiteit Gent kreeg ik de opdracht om een professionele blog bij te houden over een onderwerp dat verband houdt met een actueel aspect van de journalistiek. Massamedia zijn in onze huidige samenleving niet meer weg te denken, en het aandeel politiek nieuws wordt niet in geringe mate bepaald door frappante gebeurtenissen die zich aan deze hoogste maatschappelijke echelons afspelen.